Carlos Martínez-Peñalver Mas (Vigo, 1991) é director, montador e fundador da produtora galego-catalana Omen. O seu cinema transita entre a realidade e a ficción, explorando os imaxinarios colectivos dos territorios nos que filma.

Graduouse en Comunicación Audiovisual entre a Universidade de Santiago de Compostela e a Universitat Pompeu Fabra. Completou a súa formación co Máster de Montaxe da ESCAC e o Máster de Estudos de Cinema e Audiovisual Contemporáneo da Universitat Pompeu Fabra, no que desenvolveu unha tesina sobre a emoción cinematográfica no corte de montaxe.

Como director, realizou as curtametraxes Nocturna (2015), Xuventud Gruyère (2016), Despois da Bandeira (2017) e Como desaparecer (2018), así como a longametraxe À procura da estrela (2023). Os seus filmes foron seleccionados e premiados en festivais internacionais e nacionais como Oberhausen, Entrevues (Belfort), Porto/Post/Doc, FICX (Xixón), Cinespaña (Toulouse), D’A – Festival de Cinema d’Autor de Barcelona, Rizoma (Madrid) ou a Mostra de Cinema Periférico S8 (A Coruña), entre outros.

Como montador, traballou como axudante de montaxe en películas como Mimosas, de Oliver Laxe, galardoada co Gran Premio da Semana da Crítica no Festival de Cannes. Montou as longametraxes Ningún río me protexe de min, de Carla Andrade; Alén Mar, de Andrés Sanjurjo; e O rastro firme, de Fernando G. Luna.

A través da súa produtora, Omen, desenvolve proxectos de realización e montaxe para diversas institucións culturais como o Centre de Cultura Contemporània de Barcelona (CCCB), o Palau de la Música Catalana ou a Fundació Joan Brossa.

Tamén é docente de linguaxe audiovisual e montaxe no Istituto Europeo di Design (IED) de Barcelona.